กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 ห้องพักผู้ป่วยหนึ่งห้อง ครอบคลุมทั้งคนแก่ คนอ่อนแอ คนป่วย คนพิการ และสัตว์ตัวน้อย
เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นดูอายุได้เพียงห้าหกขวบ แม้จะสวมเสื้อผ้าเรียบง่าย แต่มองดูแล้วก็นับว่าว่านอนสอนง่ายและน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ไม่น้อย
คาดไม่ถึงว่าพอนางหันกลับไป ถึงได้พบว่าใบหน้าครึ่งซีกของเด็กหญิงกลับดำคล้ำ
เป็นรอยช้ำเขียวที่สะท้อนออกมาจากใต้ผิวหนังหลังจากถูกทุบตี
ในใจเฉียวเยว่ตกตะลึง ทว่ายังคงรักษาจังหวะน้ำเสียงให้มั่นคง แล้วแสร้งถามด้วยความอ่อนโยน “สาวน้อย อาอี๋หิวน้ำนิดหน่อย หนูช่วยหาน้ำมาให้อาอี๋หน่อยได้ไหมจ๊ะ?”
เด็กน้อยลุกขึ้นยืน แล้วหมุนตัวเดินเข้าบ้านไป
ไม่นานนัก นางก็ยกชามน้ำออกมาใบหนึ่ง