กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 จบแล้ว พังคามือหิ้วออกไปไม่ได้
กลัวว่ากล่องกระดาษจะเย็นเกินไป ลู่เป่ยเฉิงจึงใช้เสื้อคลุมห่อหุ้มเอาไว้อย่างดี
เขาเอ่ยว่า “ลูกสุนัขเอาไว้ที่นี่ก่อนเถอะ พรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ โรงพยาบาลไม่มีการตรวจเวร ก็ไม่มีใครมาคอยดูแลหรอก”
“ช่วงสองสามวันนี้พวกเราคนเยอะพอจะคอยดูแลได้ คุณไปโฟกัสกับการสืบคดีชิงหลงให้เต็มที่เถอะ”
เฉียวเยว่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ได้ค่ะ รบกวนพวกคุณด้วยนะคะ”
ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “เดี๋ยวฉันจะกลับไปรับน้องสาวออกมา จะได้ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้แม่คุณ!”
แววตาของลู่เป่ยเฉิงสั่นไหวเล็กน้อย เขารับคำอย่างเฉยเมยว่า “ไม่เป็นไร แม่ฉันไม่กลัวความวุ่นวายหรอก!”
ลู่จ้านถิงและผู้อาวุโส: “...”