กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 104 ดวงตาคู่นั้นกวาดล้างเข้าเนื้อของลู่เป่ยเฉิง
ระหว่างทางกลับ ลู่เป่ยเฉิงก็รู้ว่าชิงหลงคนนั้นตามมาด้วย
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่สันกรามที่ขบแน่นเผยให้เห็นความไม่พอใจของเขา
พอมองดูใกล้จะถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารแล้ว เขาถึงได้เอ่ยถามว่า “เขาตามมาเพื่อทำอะไร? มาเที่ยวเล่น หรือมาพึ่งใบบุญเธอ!”
เฉียวเยว่เล่าที่มาของชิงหลงให้เขาฟังไปก่อนหน้านี้แล้ว ครั้งนี้ก็ไม่ได้ปิดบัง “ฉันเป็นคนให้เขามาเองค่ะ”
“ฉันอยากทำบางอย่าง จำเป็นต้องให้เขาช่วย!”
ลู่เป่ยเฉิงขมวดคิ้วไม่พูดอะไร ไม่ได้วิพากษ์วิจารณ์อะไรออกไป แต่ก็เห็นชัดว่าไม่เห็นด้วย
เฉียวเยว่ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม ไม่ใช่ว่าอธิบายไม่ได้ แค่รู้สึกไปเองว่าไม่มีความจำเป็น