เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 道德绑架,没见过这么不要脸的
ลู่จ้านถิงคิดทบทวนเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเห็นด้วย!
สถานที่อย่างโรงพยาบาลนี้เขาก็ไม่อยากอยู่นานนัก นอกจากพักผ่อนไม่เพียงพอแล้ว ยังรู้สึกไม่สบายตัวไปหมดทุกที่
หากได้กลับไปพักฟื้นที่บ้าน เด็กทั้งสองคนก็ไม่ต้องวิ่งวุ่นไปมาแบบนี้
ไม่อย่างนั้นอีกไม่กี่วันเมื่อวันหยุดของลู่เป่ยเฉิงสิ้นสุดลง หากเหลือเพียงเฉียวเยว่คนเดียวที่ต้องคอยจัดการ นางจะทนรับไหวได้อย่างไร!
ทั้งครอบครัวตกลงกันได้แล้วจึงเตรียมตัวเก็บข้าวของ และทำเรื่องออกจากโรงพยาบาล!
ลู่เป่ยเฉิงกล่าวกับเฉียวเยว่ว่า “เธอเฝ้าประตูห้องไว้ให้ดี ถ้าคนทั่วไปมาไม่ต้องเปิดนะ เดี๋ยวฉันจะรีบออกไปทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลเอง!”
เฉียวเยว่ส่ายหน้าห้าม “ไม่เอาดีกว่า ให้ฉันออกไปเถอะ เพราะฉันแรงน้อย เฝ้าประตูไว้คงไม่ไหว!”