กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 คุณผู้อาวุโสหนีออกจากบ้าน
ยิ่งไปกว่านั้น การที่พ่อสามีกับลูกสะใภ้สนิทสนมกันจนเกินไปก็ดูไม่เหมาะสมอีกด้วย
นานวันเข้า คุณผู้อาวุโสก็ยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเรื่อย ๆ
โดดเดี่ยวเสียจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป!
ทว่ายามนี้เมื่อมีเฉียวเยว่ ราวกับว่าเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในทันใด
ดังนั้นหลังจากเฉียวเยว่จากไป เมื่อต้องหวนกลับมาเผชิญกับความโดดเดี่ยวอีกครั้ง เขาก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป
คนเรามักเป็นเช่นนี้ หากไม่ได้มาก็ช่างมันเถิด แต่เมื่อได้มาครอบครองแล้วกลับต้องสูญเสียไป มันช่างทรมานปานจะขาดใจ!
ท่ามกลางความทุกข์ทรมานใจเช่นนี้ คุณผู้อาวุโสก็พลิกตัวลุกขึ้นนั่ง
“ข้าจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าไรกัน ไยต้องไปใส่ใจกฎเกณฑ์ไร้สาระพวกนั้นด้วย!”