กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 ฉันจะเป็นนักอ่านคนแรกของเธอได้ไหม
เฉียวเยว่พลิกเปิดหน้าถัดไป ในหน้านั้นสุนัขต้อนแกะมู่มู่ยืนอยู่อย่างสงบ อาหลีหมอบอยู่บนหัวของมันและใช้กรงเล็บเล็ก ๆ ชี้ทางให้
ระหว่างสุนัขหนึ่งตัวกับแมวหนึ่งตัวนี้มีความรู้สึกประสานกลมกลืนอย่างบอกไม่ถูก
ภาพวาดอาจไม่ได้ดูงดงามนัก แต่กลับทำให้ผู้คนหลงใหลในตัวมันได้อย่างลึกซึ้ง
ลู่เป่ยเฉิงได้สติแล้วถามขึ้นว่า “งั้นแปลว่า เธอตั้งใจจะส่งผลงานพิจารณาตีพิมพ์งั้นเหรอ?”
เฉียวเยว่พยักหน้า
“อืม ฉันต้องดูแลคุณปู่ จะไปหางานทำอีกก็ลำบาก แถมฉันยังไม่มีเส้นสาย ไม่มีวุฒิการศึกษาด้วย!”
“ถ้าฉันส่งผลงานแล้วผ่าน ฉันก็จะได้อยู่บ้านวาดมังงะหาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว!”
ลู่เป่ยเฉิงอยากจะพูดว่า: ฉันเลี้ยงเธอเองได้นะ