กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 ฉันเป็นคนจองเวรเอาคืนแบบนี้แล้วจะทำไม?
ลู่เป่ยเฉิงอยากถามเฉียวเยว่ว่าของพวกนี้ได้มาจากไหน อยากถามว่าเธอกับเด็กหนุ่มที่บ่อนพนันคนนั้นมีความสัมพันธ์อะไรกัน
แต่พอสบเข้ากับประกายในแววตาของเธอ คำถามทั้งหมดก็ถูกกลืนกลับลงไป สุดท้ายจึงทำเพียงยัดกระเป๋าใบเล็กใส่มือเธอ
พร้อมกำชับว่า “บนรถไฟคนเยอะ พกติดตัวเอาไว้จะดีกว่า!”
เฉียวเยว่รับมาแล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันรู้ค่ะ ก็เพราะบนรถไฟคนเยอะ โจรก็แยะ ฉันถึงได้เอาไว้ในกระเป๋าเป้ใบใหญ่ไงล่ะ”
“อีกอย่าง ยอดคนซ่อนตัวในเมืองใหญ่ หลักการมืดใต้ประทีปคงเข้าใจใช่ไหมล่ะ!”
ลู่เป่ยเฉิงนิ่งเงียบ
เขาคาดไม่ถึงว่าเฉียวเยว่จะเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดถามออกไปไม่ได้