กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาจริง ๆ ฉันแปลกใจมากเลยนะที่นายยอมสละเวลามาหาคนอย่างฉัน ทั้งที่งานยุ่งขนาดนั้น” มิเนตะเอ่ยขึ้น ขณะนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับบุคคลผู้ทรงอำนาจที่สุดในโลกภายในห้องทำงานของเขา
“ก็นะ เมื่อพิจารณาว่านายต้องทนรับมือกับไวโอเลเตอร์ และคงต้องทนต่อไปอีกสักพัก ฉันรู้สึกว่านายสมควรได้รับเวลาของฉันบ้างสักนิดหน่อย” อิซึคุกล่าว “แล้วนายอยากจะคุยเรื่องอะไรล่ะ”
“คือว่า…เอ่อ ได้โปรดอย่าเข้าใจฉันผิดนะ แต่นายรู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองเหมือนแหกกฎเกณฑ์ที่โลกใบนี้ควรจะเป็นน่ะ แบบว่า ไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวนายที่สมเหตุสมผลเลยสักอย่าง” มิเนตะชี้ให้เห็น
“มีคนพูดแบบนั้นกับฉันเยอะเลย แต่ที่นายพูดเนี่ยหมายถึงเรื่องไหนเป็นพิเศษเหรอ” อิซึคุถาม