เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่างเป็นวันที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้! ฮิมิโกะคิดขณะตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติของเธอ นั่นคือตอนตี 4:00
เธอเด้งตัวลุกจากเตียงแล้วรีบปรี่เข้าไปในห้องน้ำ แปรงฟัน ล้างหน้า และจัดการทุกอย่างจนเสร็จสรรพ ก่อนจะเปลี่ยนจากชุดนอนมาสวมชุดวอร์ม
ได้เวลาออกกำลังกายยามเช้าแล้ว!
ฮิมิโกะมุ่งหน้าไปยังป่าและพบกิซ่าอยู่ตรงจุดนัดพบประจำ มนุษย์หนูเพิ่งจะรัดปลอกถ่วงน้ำหนักสำหรับฝึกซ้อมเข้าที่แขนและขาของเขาเสร็จพอดี
“ฮิมิโกะ มาได้เวลาพอดี พวกเราจะเริ่มกันเลยไหม” กิซ่าเอ่ยขณะเตรียมพร้อมที่จะออกวิ่ง
“พร้อมแล้ว อาจารย์!” ฮิมิโกะตะโกนพลางส่งยิ้มยิงฟันเขี้ยวอันเป็นเอกลักษณ์ให้อาจารย์ของเธอ ขณะเตรียมตัววิ่งเคียงข้างเขา
ทุกสิ่งพลันเงียบสงบลง ขณะที่ทั้งสองสูดลมหายใจเข้าลึก
แล้วจากนั้นพวกเขาก็ออกวิ่ง
ทั้งคู่สปรินต์ไปด้วยความเร็วเต็มพิกัด กิซ่าเร่งความเร็วทิ้งห่างฮิมิโกะไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เธอวิ่งไปตามลำพัง
เธอวิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง โดยไม่ยอมผ่อนความเร็วลงเลยแม้แต่ชั่วขณะเดียว