กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความว่างเปล่า
นั่นคือทั้งหมดที่โยชินะรู้สึกในความฝัน
มันไม่ใช่การหลับโดยไร้ความฝัน แต่เป็นเพียงห้วงว่างเปล่าที่โยชินะดำรงอยู่...และก็ไม่ได้ดำรงอยู่
เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ไม่รู้สึกอะไรเลย
แต่เธออยากรู้สึก เธออยากให้เรื่องนี้จบลง
เธอไม่มีปาก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็กรีดร้อง
“อ๊ากกกกก!” โยชินะกรีดร้องพลางสะดุ้งตื่นขึ้นมาในสภาพเหงื่อเย็นชุ่มตัว “อา อา อา”
ใช้เวลาไม่กี่นาทีเธอก็หายใจได้ทั่วท้องและกลับมาควบคุมตัวเองได้
ซึ่งแน่นอนว่าตอนนี้เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า
“บ้าจริง ยอนดะ!” โยชินะเค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำตาไหลอาบแก้ม “ก่อนเจอนาง ฉันไม่เคยฝันร้ายเลยสักครั้ง! ไม่เคยเลย! แต่ตอนนี้...อ๊าก!”