เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อสองปีก่อน ย้อนกลับไปที่อเมริกา
อลิซกำลังนั่งทำธุระของตัวเองอยู่ที่โรงเรียน ระบายสีในสมุดระบายสี จู่ ๆ เด็กคนหนึ่งก็เดินเข้ามาดูว่าเธอกำลังระบายอะไร
“เฮ้! อลิซระบายสีในสมุดผิดวิธีนี่นา!” เด็กคนนั้นเยาะเย้ย
เด็กคนอื่น ๆ พากันเข้ามามุงดูสมุดระบายสีของอลิซ แล้วหัวเราะเยาะเธอ
เธอกำลังระบายภาพมหาสมุทรที่มีฝูงปลาและสิ่งมีชีวิตในทะเลมากมาย
แต่เธอระบายทะเลเป็นสีส้มอ่อน ส่วนปลาและสิ่งมีชีวิตในทะเลก็เป็นสีเข้มหลากสีราวกับสายรุ้ง
“น้ำทะเลต้องเป็นสีฟ้าสิ ยัยนี่โง่หรือเปล่า” เด็กอีกคนหัวเราะพลางเยาะเย้ยเธอ
“ฉันรู้น่า แค่คิดว่าถ้าระบายแบบนี้แล้วมันจะดูเท่ดี” อลิซแก้ตัวเสียงอ่อย จนเด็กทุกคนมองเธอแปลก ๆ ทำให้เธอต้องเงียบไปอีกครั้ง
ต่อมา อลิซเอาสมุดระบายสีให้แม่ดูแล้วถามว่า “แม่จ๋า หนูระบายสีผิดเหรอ เด็กทุกคนบอกว่าหนูโง่ แล้วก็หัวเราะเยาะที่หนูระบายสีผิด”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเขาต่างหากที่โง่” โคลบอกลูก “นี่เป็นสมุดระบายสีของลูก ลูกจะระบายสีแบบไหนก็ได้ตามใจ”