เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาละทุกคน เราทำสำเร็จแล้ว! เพลงของเรามียอดชมถึง 1 ล้านครั้ง!” ชินะตะโกนบอกเพื่อนร่วมวงอย่างฮึกเหิม ทุกคนมารวมตัวกันอยู่ตรงหน้าเธอในห้องชมรมของวง
“เอาเลย!” โคเอะฉลองด้วยการกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ตัดกับเสียงสังเคราะห์จากระบบอ่านข้อความเป็นเสียงของเธออย่างสิ้นเชิง
“เยี่ยม! เราทำได้แล้ว!” นิเสะโห่ร้องพร้อมยกมือไฮไฟว์กับฟุกุ
“นั่น…เยี่ยมไปเลย!” ฟุกุพูดพลางฝืนทำเสียงกระตือรือร้น เอาจริง ๆ เธอรู้อยู่แก่ใจว่าสาเหตุที่ยอดชมสูงขนาดนั้นไม่ใช่เพราะความสามารถของพวกเธอ แต่เป็นเพราะพวกเธอเป็นมิโดริยะ ทุกวันนี้แค่คนตระกูลมิโดริยะทำอะไรก็เรียกความสนใจได้มากมาย แน่นอนว่าผู้คนต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็นดี ๆ แต่ก็เพราะพวกเธอยังเป็นเด็ก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอไม่ได้กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
เธอรู้ว่าเด็กสาวคนอื่น ๆ ก็รู้เรื่องนั้นเหมือนกัน แต่พวกเธอตั้งใจเมินมันเพื่อจะได้ดื่มด่ำกับความสำเร็จ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอจะพยายามเมินมันเหมือนกัน
“แล้วเราจะฉลองกันยังไงดี! คุณมิโดริยะบอกว่าอยากทำอะไรก็ได้ ขอแค่อยู่ในขอบเขต” ชินะอธิบาย
“ออกไปข้างนอกกัน!” โคเอะพิมพ์ตอบทันที
“อย่าเลย!” ฟุกุค้านเร็วพอกัน
“โธ่ ฟุกุ คงไม่แย่ขนาดนั้นหรอก เราไปที่ที่คนไม่เยอะก็ได้ อย่างร้านไอศกรีมไง!” ชินะเสนอ