เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แล้วคุณอยากคุยเรื่องอะไรล่ะ” ยอนดะถาม
ตอนนี้เธอกับยามิกำลังดื่มชาอยู่ในห้องของเธอ หลังจากยามิชวนเธอมาคุย
“อามาอิรักฉันหรือเปล่า” ยามิถามตรง ๆ
ยอนดะถอนหายใจ “คุณก็รู้ว่าฉันตอบเรื่องนั้นให้ตรง ๆ ไม่ได้ใช่ไหม นั่นเป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัวอย่างร้ายแรงเลยนะ”
“อามาอิไม่อยากให้ฉันรู้หรือ” ยามิถามพลางมองเธออย่างงุนงง “ทำไมล่ะ”
“เพราะการสารภาพรักเป็นเรื่องพิเศษนะ ยามิ” ยอนดะกลอกตา “ใช่ ถ้าฉันตอบให้เลยมันก็คงง่ายกว่า แต่ถ้าอามาอิรู้สึกกับคุณจริง ๆ ฉันไม่คิดว่าเธอจะดีใจที่มีคนอื่นมาบอกคุณหรอก อีกอย่าง เรื่องนี้คาใจฉันมาพักหนึ่งแล้ว ทำไมคุณถึงดูไม่ออกว่าเธอรู้สึกยังไงกับคุณ คุณมองเห็นความรักได้ไม่ใช่เหรอ”
ยามิพยักหน้า “ใช่ แต่ไม่ง่ายอย่างนั้น ความรักทุกแบบดูเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน คุณไม่ได้รักเอสเพอร์เหมือนที่รักพ่อ…หวังว่าคุณคงไม่ได้รักพ่อแบบเดียวกับที่รักเอสเพอร์นะ”