เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โอคุอิกำลังอ่านหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุด จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
“ไง” ฟูส่งเสียงมาจากอีกฝั่ง “เข้าไปได้ไหม”
โอคุอิถอนหายใจ วางหนังสือลง แล้วเดินไปปลดล็อกประตู “ได้สิ”
ฟูเดินเข้ามาแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง “ขอบใจ”
“มีธุระอะไร” โอคุอิถาม น้ำเสียงบ่งบอกชัดว่าอยากให้เรื่องนี้จบลงเร็ว ๆ แค่ไหน
“ไม่มีอะไรมาก แค่อยากคุยด้วย” ฟูพูดสบาย ๆ พลางกวาดตามองไปรอบห้อง ซึ่งแทบไม่มีอะไรอยู่เลย ไม่มีแม้แต่ของตกแต่งสักชิ้น “ไม่ชอบโปสเตอร์หรือ”
“กลัวว่าจะเผลอกินเข้าไป” โอคุอิตอบ “ฉันไม่เก็บของที่ไม่จำเป็นไว้หรอก สุดท้ายก็มักกินมันตอนหลับอยู่ดี รู้ไหมว่าฉันต้องเปลี่ยนหมอนมากี่ใบแล้ว”
“ก็พอเข้าใจได้” ฟูว่า “ถ้างั้นนายควรออกไปข้างนอกให้บ่อยกว่านี้นะ”
“ฉันไม่ใช่คนชอบออกไปข้างนอกเท่าไร” โอคุอิบอก “แล้วก็ไม่ใช่คนชอบเข้าสังคมด้วย”
“เพราะนายกลัวว่าจะทำร้ายคนรอบตัวหรือ” ฟูถาม “หรือเพราะนายรู้สึกว่าตัวเองน่ารังเกียจจนคิดว่าไม่สมควรอยู่ใกล้พวกเขา”