เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม นี่ไม่ธรรมดาเลย” ฟูพึมพำกับตัวเอง
เด็กอันเดดกำลังอุ้มสิ่งมีชีวิตที่เป็นเนื้อสดทั้งตัว และขณะที่เขากำลังมองหาโต๊ะสำหรับนั่งลงกิน ก็เหลือบไปเห็นบางอย่างแปลกประหลาด
บนโต๊ะตัวหนึ่งมีภูเขาอาหารกองใหญ่ยิ่งกว่าของเขาเสียอีก และเด็กที่เขาไม่รู้จักกำลังกินมันอย่างเอาเป็นเอาตายราวกับชีวิตขึ้นอยู่กับสิ่งนี้
ต้องเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเมื่อวานแน่ ๆ ฟูคิด
เขาเพ่งมองใบหน้าของเด็กคนนั้นใกล้ ๆ และเด็กคนนั้นก็ดู...กลัดกลุ้ม
ฉันควรเข้าไปคุยกับเขา ฟูคิด จากนั้นเขาก็ใช้เคียวเซย์ทำให้หนวดหลายเส้นพุ่งออกมาจากปาก แล้วเทลังเนื้อทั้งหมดเข้าไปในปาก ใช้เคียวเซย์บิดเบือนและยืดร่างกาย เพื่อให้เนื้อเดินทางลงกระเพาะไปพร้อมกันทีเดียว เอาละ ได้เวลา-
“นายทำแบบนั้นได้ยังไงกัน” โอคุอิถาม การกินอย่างรวดเร็วของเขาดึงดูดความสนใจของโอคุอิ
“อัตลักษณ์” ฟูตอบสั้น ๆ “บ้าดีใช่ไหม”
“ใช่” โอคุอิพูดพลางก้มมองที่หนีบซึ่งปิดครอบปากทั้งหลายบนร่างกายของเขา “บ้าดี ว่าแต่ฉันต้องกลับไปกินต่อแล้ว”