เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองสัปดาห์ต่อมา เรื่องของคิบะดำเนินไปได้ค่อนข้างราบรื่น เพียงแต่ช้ากว่าที่พวกเขาต้องการอยู่บ้าง
และในที่สุด หลังจากใช้เวลานับไม่ถ้วนทบทวนบันทึก สร้างเครื่องจักรกับอุปกรณ์ใหม่ ๆ และผ่านการผ่าตัดที่ดูเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด ตอนนี้คิบะก็อยู่ในสภาพที่สามารถมีสติและรับผู้มาเยือนได้แล้ว
“รู้สึกเป็นยังไงบ้าง” อิซึคุถามลูกสาวขณะนั่งอยู่ข้างเตียง
“หนูไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ” คิบะตอบ ตามความเป็นจริงแล้ว ร่างกายของเธอขยับได้ยากมาก และยังปวดศีรษะเป็นครั้งคราว แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ตอนนี้เธอดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ และไม่อยากให้อิซึคุเป็นห่วง “กอดหน่อยได้ไหม”
อิซึคุยิ้ม “ได้สิ”
เขาโน้มตัวเข้าไปกอดลูกสาวทันที และคิบะก็ซบตัวเข้าหาอ้อมกอดของเขา น่าเสียดายที่เธอกอดตอบไม่ได้ เพราะแม้อยู่ในสภาพอ่อนแออย่างหนัก เธอก็ยังสามารถทำให้อิซึคุบาดเจ็บได้อย่างง่ายดาย