เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันอยากจะเริ่มต้นเรื่องนี้ ด้วยการขอโทษครับ” อิซึคุกล่าว
วัยรุ่นผมเขียวยืนอยู่บนเวทีไม้ที่ถูกสร้างขึ้นด้านหน้าพื้นที่ซึ่งถูกปิดล้อมและอพยพผู้คนออกไปก่อนหน้านี้
เบื้องหน้าของเขาคือฝูงชนจำนวนมหาศาล ไม่ใช่แค่นักข่าว แต่ยังมีประชาชนทั่วไป รวมถึงเหล่าฮีโร่บางคนด้วย
บนเวทีข้างตัวเขา มีโทโคชิกับซูคอยทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกัน ออลไมท์ยืนเยื้องไปทางด้านข้างเล็กน้อย และสุดท้ายคือแกมมา 1 กับ 2
“เมื่อสองสามวันก่อน เราเผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่ไม่เหมือนสิ่งใดที่เราเคยเจอมาก่อน” อิซึคุอธิบาย “ผู้นำของสมาพันธ์วิลเลิน ออลฟอร์วัน ได้ขโมยงานวิจัยจากมูลนิธิของฉันไป และใช้มันเพิ่มพลังของตัวเองขึ้นมา จนถึงขั้นที่แม้แต่ออลไมท์ยังต้องดิ้นรนอย่างยากลำบากเพื่อเอาชนะเขา”
เสียงสูดหายใจด้วยความตกใจดังระงมไปทั่วฝูงชน ความคิดที่ว่าออลไมท์ต้องดิ้นรนรับมือกับใครสักคนนั้น เป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้เลย
“ด้วยเหตุนี้ หลังจากระบุตำแหน่งของเขาได้ เรารู้ดีว่าการต่อสู้กับเขาจะสร้างความเสียหายอย่างมหาศาล นั่นคือเหตุผลที่เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอพยพผู้คนออกจากพื้นที่” อิซึคุอธิบาย “และการต่อสู้ก็ยืดเยื้อและยากลำบากจริง ๆ อีกทั้งยังนำไปสู่ความเสียหายเป็นวงกว้าง ที่แย่ไปกว่านั้น วิลเลินคนนั้นยังปล่อยโรคระบาดออกมาในพื้นที่ ทำให้พื้นที่ดังกล่าวเต็มไปด้วยแบคทีเรียอันตราย”