เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ำคืนสุดท้ายของงานฉลองวันเกิดยามิเดินทางมาถึง แขกทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้ว ตอนนี้จึงเหลือเพียงพวกเด็ก ๆ กับเจ้าหน้าที่
เกือบทุกคนอยู่ในห้องครัว กำลังเพลิดเพลินกับขนมหวานที่ซื้อจากร้านเบเกอรี่ของพ่อแม่ซาโตะ
ยกเว้นเจ้าของวันเกิดที่อยู่กับพ่อในห้องทำงานชั้นบน กำลังกินไอศกรีม
“แล้วนายคิดยังไงกับวันเกิดของตัวเอง” อิซึคุถามขณะมองลูกชายกินขนมหวานอย่างมีความสุข
“สนุก” ยามิตอบทั้งที่มีไอศกรีมเต็มปาก “สนุกมาก”
อิซึคุยิ้ม “ดีแล้ว ฉันกังวลเรื่องนี้จริง ๆ เพราะการตัดสินใจฉลองวันเกิดของนายเกิดขึ้นกะทันหัน…พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ฉันต้องขอโทษอีกครั้งที่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ฉันไม่ชอบเลยที่ต้องกำหนดวันเกิดของนายเพื่อใช้เป็นกลยุทธ์”
“ไม่เป็นไร” ยามิพูด เขาคุยเรื่องนี้กับพ่อมาหลายครั้งแล้ว เขายินดีอย่างยิ่งที่ได้ช่วยพ่อ และอย่างไรพวกเขาก็ไม่รู้วันเกิดที่แท้จริงของเขาอยู่แล้ว อีกทั้งมันก็ไม่ได้ทำให้งานฉลองแย่ลงด้วย “มันยังสนุกอยู่ดี ฉัน…มีความสุขมาก”
ยามิประเมินความชอบของตัวเองที่มีต่องานฉลองซึ่งจัดขึ้นเพื่อเขาต่ำเกินไป
ไม่ใช่ด้วยเหตุผลเห็นแก่ตัว แม้การได้รับความชื่นชมจะทำให้รู้สึกดี แต่เหตุผลที่แท้จริงคือเขาได้เห็นว่าตัวเองทำให้ทุกคนมีความสุขมากเพียงใด