เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รี เดสโทรทอดสายตามองเมืองของเขา พลางถือแก้วไวน์ไว้ในมือ “สเกปติก ฉันเป็นผู้นำที่ดีหรือเปล่า”
สเกปติกหยุดพิมพ์งานชั่วคราวแล้วเงยหน้ามองผู้นำของตน “แน่นอนครับท่าน เราอาจเจอเรื่อง... ไม่คาดฝันอยู่บ้าง แต่นั่นไม่ใช่ความผิดพลาดในการนำทัพของท่านเลย”
“...ฉันไม่ค่อยแน่ใจนักหรอก” รี เดสโทรเอ่ยพลางมองเงาสะท้อนของตนเองในแก้วเหล้า “ฉันควรจะหยุดเป็นศัตรูกับมิโดริยะตั้งแต่การโจมตีครั้งแรกล้มเหลว ตอนนี้เขาแข็งแกร่งเกินไปแล้ว และทั้งหมดมันก็เป็นเพราะฉัน”
“ท่านครับ ไม่มีทางที่ท่านจะล่วงรู้ได้หรอกว่า—” สเกปติกถูกพูดแทรกขึ้นมา
“การโจมตีครั้งนั้นเป็นลางบอกเหตุ สเกปติก” รี เดสโทรพูดต่อ “ถึงแม้เขาจะไม่ได้เพิ่มพูนพลังและอิทธิพล แต่ฉันก็คงหาเหตุผลอันสมควรที่จะไล่ล่าเขาต่อไปไม่ได้อยู่ดี มันไม่คุ้มค่าทั้งเวลาและทรัพยากรเลยสักนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันไม่คุ้มที่จะพาพวกเราไปอยู่ในจุดสนใจของสาธารณชน ฉันปล่อยให้ตัวเองขาดสติ และนั่นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ ทว่ายังไม่หมดแค่นั้น นายก็รู้นี่ ฉันกำลังสงสัยเรื่องพวกคนทรยศอยู่”
“เชอะ ท่านไม่ควรไปใส่ใจเด็กเหลือขอพรรค์นั้นเลย—” สเกปติกถูกขัดจังหวะอีกครั้ง