เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การเป็นครูใหญ่ของยูเอนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะในช่วงเวลาใกล้เทศกาลกีฬายูเอ
แค่ปริมาณเอกสารที่จำเป็นต่อการตรวจสอบให้แน่ใจว่าสนามแข่งขันได้มาตรฐาน ก็เพียงพอจะทำให้คนปกติเสียสติได้แล้ว
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เนซึยังคงอยู่ในห้องทำงานดึกดื่นค่ำคืนเพื่อปั่นงานด้วยปากกาของเขา
“เฮ้อ ภาระของการเป็นผู้รับผิดชอบนี่นะ” เนซึถอนหายใจ “แต่ว่า สิ่งนี้คุ้มค่าเสมอ เทศกาลกีฬาไม่เคยทำให้ผิดหวัง การได้เฝ้ามองเหล่านักเรียนมุ่งหน้าเข้าสู่สนามด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม ก่อนจะถูกความจริงอันโหดร้ายบดขยี้ มันช่วยให้ฉันกระชุ่มกระชวยเสมอ แม้ดูเหมือนว่าฉันจะต้องกลับไปทบทวนมาตรการรักษาความปลอดภัยของตัวเองใหม่ คุณว่าไหมกิซ่า?”
เบื้องหลังของเนซึคือชายคนหนึ่ง หรือจะเรียกให้ถูกคือหนูในร่างมนุษย์ตัวใหญ่ที่สวมชุดคลุมมีฮู้ดสีเทาเข้ม
ชายคนนี้สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อยและถูกปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาลเข้ม มีจุดสีขาวอยู่รอบใบหน้า รวมถึงมีเคราสีขาวเส้นบางยาวอยู่ใต้ใบหน้าหนูของเขา
แขนและขาของเขาเป็นเพียงส่วนเดียวที่ไม่มีขน ปกคลุมด้วยผิวหนังสีเทาโล่ง ๆ แม้ว่าแขนของเขาจะถูกพันด้วยผ้าพันแผล ส่วนเท้าของเขานั้นเปลือยเปล่า
“หึหึหึ” ชายที่ชื่อกิซ่าหัวเราะในลำคอ “ฉันก็ว่าอย่างนั้น มันน่าผิดหวังที่การแอบเล็ดลอดผ่านระบบป้องกันของคุณนั้นง่ายดายเหลือเกิน ฉันคาดหวังมากกว่านี้จากเพื่อนเก่าอย่างคุณนะ”