เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เคนโด อิตสึกะถอนหายใจ ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกไม่ชอบห้อง 1-A ขึ้นมานิด ๆ แล้ว และก็ไม่แน่ใจว่าควรโทษบาคุโกหรือโมโนมะดี
โดยทั่วไปแล้วนักเรียนห้อง 1-B เข้ากันได้ดีทีเดียว แน่นอนว่าบางครั้งก็มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ในฐานะหัวหน้าห้อง เคนโดสามารถจัดการปัญหาเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็ว และส่วนใหญ่บรรยากาศในห้องก็เป็นไปในทางที่ดี
จนกระทั่งห้อง 1-A ออกไปทัศนศึกษาระยะยาวที่มูลนิธิมิโดริยะ และทิ้งบาคุโกเอาไว้ให้พวกเธอรับมือ
ถึงแม้บาคุโกจะมีชื่อเสียงในทางไม่ดี แต่พวกเธอก็ไม่ได้เกลียดเขาตั้งแต่แรก (อืม โมโนมาน่ะใช่ แต่ก็เป็นเพราะเรื่องประหลาด ๆ ที่เขาหมกมุ่นกับห้อง 1-A เท่านั้น) เพราะเคนโดอยากเชื่อว่าห้องของเธอเป็นกลุ่มคนที่เปิดใจยอมรับผู้อื่น และจะไม่ตัดสินใครจากเรื่องทำนองนั้นตั้งแต่แรกพบ
แต่เธอกลับไม่มีโอกาสได้พิสูจน์ว่าความคิดนั้นถูกต้องหรือไม่ เพราะทันทีที่บาคุโกเข้ามาอยู่ในห้อง พ่อหนุ่มนั่นก็แสดงความไม่พอใจออกมาทันทีที่ต้องมาอยู่ใน “ห้องรวมพวกไม่ได้เรื่องที่แทบจะสอบผ่านการสอบเข้าซึ่งง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากไม่ได้” ซึ่งเต็มไปด้วยคนที่มี “อัตลักษณ์ห่วยแตกจนทำให้เพื่อนสนิทของฮีโร่หลุดหัวเราะออกมาได้”
และนั่นก็เป็นเพียง 30 วินาทีแรกเท่านั้น
ตอนนี้ผ่านมาราวสองสัปดาห์แล้ว และทุกคนก็ทนไม่ไหวตั้งแต่สัปดาห์แรก แม้แต่โพนี่ที่ปกติเป็นคนใจดีก็ยังทนไม่ไหว
เขาเอาชนะทุกคนในการฝึกซ้อมอย่างยับเยิน บ่อยครั้งก็ลงมือเกินกว่าเหตุ จากนั้นก็โอ้อวดทันทีว่าตัวเองเก่งกาจเพียงใด และคนอื่นห่วยแตกแค่ไหน