เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืมมมมม” ยามิกำลังทำหน้างอน
พูดตามตรง นี่เป็นหนึ่งในท่าทางที่น่ารักที่สุดเท่าที่อิซึคุเพิ่งได้เห็นมา แต่หน้าที่ของเขาคือยุติเรื่องนี้
“ไม่เป็นไร ยามิ” อิซึคุปลอบจากหลังโต๊ะพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
“เธอฝ่าพวกกริมม์มาได้หมดเลย” ยามิพูดทั้งที่ยังทำหน้างอน “แถมยังจัดการพวกมันได้ตั้งเยอะอย่างง่ายดาย”
“และเธอยังเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เป็นคนที่ผ่านการทดสอบอันเข้มงวดเพื่อขอใบอนุญาตบอดีการ์ดได้สำเร็จ แม้แต่ฮีโร่มืออาชีพยังยอมรับว่ามันเป็นเรื่องยาก” อิซึคุบอกเขา “การที่ลูกเกือบเอาชนะเธอได้ทั้งที่อายุเท่านี้ ถือว่าน่าทึ่งมาก”
“อืม” สีหน้างอนของยามิคลายลง เขาเคยดูบันทึกภาพของผู้หยั่งรู้ที่บันทึกตอนผู้หญิงคนนั้นต่อสู้กับพวกกริมม์แล้ว เขาต้องยอมรับว่าเธอเหนือกว่าสิ่งที่เขาเคยเห็นมาแทบทั้งหมด
ยามิรู้ว่าตัวเองไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ให้ตายเถอะ เขาไม่ใช่แม้แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในบ้านหลังนี้ด้วยซ้ำ
หากเขาปล่อยกริมม์ทั้งหมดเข้าโจมตีซันซันพร้อมกัน เขาก็ไม่คิดว่าจะมีอะไรหยุดเธอได้ ยกเว้นบางทีอาจเป็นเดอะฮาวด์ แต่เขาก็ยังสงสัยว่ามันจะได้ผล
และแน่นอนว่า ฮีโร่อย่างออลไมท์กับสตาร์แอนด์สไตรป์ ฮีโร่ชาวอเมริกัน ล้วนอยู่เหนือระดับพลังของเขาไปไกล หรือพูดให้ถูกคือเหนือกว่าระดับพลังใด ๆ ที่เขาหวังจะไปถึงได้
เขาต้องใช้ความคิดลบมากเพียงใดจึงจะสร้างบางสิ่งที่ต่อสู้กับคนอย่างพวกเขาได้...พูดตามตรง ยามิหวังว่าความคิดลบปริมาณนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้นจริง