เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอาล่ะ... คุณอาจจะสงสัยว่าทำไมตอนนี้ถึงมาช้าจัง... คือว่า เรื่องมันมีอยู่ว่า... ฉันโทษริมุรุ เทมเพสต์ เลย
เจ้าสไลม์นั่นดันปล่อยเกมกาชาออกมาดึกดื่น แล้วฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเล่นมันติดกันหลายชั่วโมง จนตารางการนอนพังไปหมด และทำให้ตอนนี้ดีเลย์ไปเลย
แถมฉันยังต้องช่วยคุณปู่คุณย่าย้ายบ้านด้วย ก็เลยยิ่งช้าเข้าไปอีกนิดหน่อย
ยังไงก็ขอโทษที่มาช้า ไปเข้าสู่เนื้อหากันเลย!
เมื่อเวลาล่วงเลยมาจนดึกดื่น ทุกกลุ่มก็กลับมาถึงบ้านกันในที่สุด
“เอาล่ะ คิโอคุ เคน ช่วยอธิบายพวกนี้หน่อยได้ไหม!?” อิซึคุต้อนเด็กทั้งสองเข้ามุม พลางชูปืนฉีดน้ำและมีดมาเชเตตามลำดับ
“เธอพกมีดมาเชเตของจริงมาเลยเหรอ!?” เคนถามพร้อมมองคิโอคุด้วยสีหน้าตกตะลึง
“หนูไม่ได้เอาไปทำร้ายใครสักหน่อย” คิโอคุทำปากยื่น
“ไม่ได้ทำร้าย แต่ลูกไปปล้นลูกอมคนอื่นมาไม่ใช่เหรอ!” อิซึคุมองเธอด้วยสายตาดุ ๆ “คิดได้ยังไงว่าเรื่องแบบนี้มันทำได้น่ะ?”
คิโอคุไม่ตอบ ได้แต่เบือนหน้าหนีด้วยความรู้สึกผิด