เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กริมม์ตัวสุดท้ายที่ออกมาจากป่า…ไม่ค่อยเป็นอย่างที่พวกเขาคาดไว้เท่าไร
มัน…ดูคล้ายสุนัขมาก คล้ายบีวูล์ฟอยู่ไม่น้อย แต่ก็แตกต่างกันมากเช่นกัน ตัวมันใหญ่กว่าบีวูล์ฟเล็กน้อย ทั้งยังมีรูปร่างคล้ายสุนัขมากกว่าหมาป่า
ร่างของมันมีเกราะน้อยกว่ามาก ที่จริงแล้วมีเกราะอยู่แค่รอบปากกระบอกปืนเท่านั้น อีกทั้งยังมีหนามคล้ายกระดูกงอกออกมาจากแนวสันหลังและหัวไหล่
แต่ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดที่สุดคือร่างของมันดู…ไม่ค่อยเป็นรูปร่าง ราวกับอ้วกกริมม์ของยามิแข็งตัวไปได้แค่ครึ่งเดียวตอนปั้นมันขึ้นมา มันไม่ถึงกับเป็นของเหลวเสียทีเดียว แต่ดูคล้ายไอศกรีมที่กำลังละลายมากกว่าอย่างอื่น
“ตัวนั้น…หลอนสุด ๆ เลย” โทรุพูด
“ดูเหมือนสิ่งที่เห็นได้ในหนังสยองขวัญเลย!” มินะพูด พลางจ้องมองสัตว์ประหลาดตัวนั้น “ฉันก็ชอบอยู่นะ”
“เธอนี่รสนิยมแปลกจริง ๆ” คามินาริบอกเธอ
“นี่น่าจะเป็นกริมม์ที่สารพัดประโยชน์และน่าทึ่งที่สุดของยามิจนถึงตอนนี้” ฟูอธิบาย “อย่างที่เห็น ก่อนหน้านี้เราสร้างกริมม์ที่มีสติปัญญาไม่ได้ เพราะสมองของพวกมันทำแบบนั้นไม่ได้ แต่อาไมมีความคิดขึ้นมาว่าให้เอาสมองมนุษย์ใส่ลงไปในอ้วกกริมม์ของยามิ แล้วดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผลที่ได้ก็คือตัวนี้”
“เดี๋ยวก่อน พวกคุณเอาสมองมนุษย์มาจากไหน?” โอชาโกะถาม
“ใช่ อย่าข้ามเรื่องนั้นไปนะ” สึเสริม