เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขอพูดเรื่องนี้อีกครั้ง สิ่งที่เกิดขึ้นในบทก่อนหน้านั้นยังไม่ใช่การล่มสลายจริง ๆ มันเป็นเพียงเหตุการณ์ที่นำไปสู่การล่มสลายเท่านั้น
อีกเรื่องที่อยากบอกคือ ฉันไม่ใช่หมอ พยาบาล หรือผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ประเภทไหนทั้งนั้น ดังนั้นอย่าคาดหวังว่าจะมีศัพท์ทางการแพทย์จริง ๆ เพราะฉันไม่อยากขายหน้า ด้วยการบอกว่าอิซึคุกำลังป่วยเป็นโรคอะไรสักอย่าง แล้วอาการที่อิซึคุแสดงออกมากลับไม่ตรงกับโรคที่ฉันพูดถึง หรืออะไรทำนองนั้น
แล้วอิซึคุเป็นอะไรกันแน่? ก็แค่ปัญหาสุขภาพแบบคลุมเครือตามสไตล์อนิเมะ โชคดีที่คนที่มีปัญหานี้ไม่ใช่อิงโกะ เพราะโรคชนิดนั้นมีอัตราการเสียชีวิตของแม่ ๆ สูงถึง 100%
แน่นอนว่าอิซึคุรู้ดีว่าตัวเองควรไปพบแพทย์ และเขาก็บอกว่าจะไปตรวจ...แต่เอาเถอะ นี่คืออิซึคุนะ ทุกคนก็รู้ว่าเรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นจริง
เอาล่ะ มาเริ่มเรื่องกันเลย
นักเรียนห้อง 1-A ต่างพากันงุนงงเล็กน้อย
ทุกคนยกเว้นบาคุโกถูกพาไปที่โรงอาหารและรับอาหารกลางวันมาแล้ว แต่แทนที่จะเดินไปนั่งตามโต๊ะอาหารและทำกิจวัตรตามปกติ เนซึกลับเรียกทุกคนมารวมกันอีกครั้ง ก่อนจะพาพวกเขาเดินไปตามทางเดิน
“ผอ.เนซึ? เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?!” อีดะถาม พลางพยายามยกแขนทำท่าฟันอากาศตามความเคยชินไม่ได้ เพราะมือทั้งสองข้างกำลังถืออาหารกลางวันอยู่
“เดี๋ยวก็รู้เอง” เนซึตอบ
คำตอบนั้นทำให้ทุกคนรู้สึกประหม่าอยู่เล็กน้อย หากเนซึวางแผนอะไรบางอย่างเอาไว้ ก็คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรนัก อย่างน้อยก็สำหรับพวกเขา