เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ้ทุกคน แค่อยากจะมาขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องใหม่ของผมนะ มันมีความหมายกับผมมากและช่วยผมได้เยอะจริง ๆ
นอกจากนี้ ผมอยากจะพูดถึงคำวิจารณ์หนึ่งที่เพิ่งได้รับมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วย บอกไว้ก่อนนะว่าคำวิจารณ์สำหรับเรื่องนี้น่ะหายากมากจริง ๆ ความจริงแล้วผมคิดว่าเคยได้มาแค่สองครั้งเองมั้ง ซึ่งมันบ้ามาก
คำวิจารณ์ที่ว่านี้ก็คือ ตัวละครหลายตัวขาดน้ำเสียงเฉพาะตัว (พูดง่าย ๆ คือตัวละครของผมขาดวิธีพูดที่เป็นเอกลักษณ์) ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้ว นี่ถือเป็นคำวิจารณ์ที่ถูกต้องและตรงประเด็นอย่างยิ่ง
นี่เป็นสิ่งที่ผมพยายามดิ้นรนและก้าวข้ามอยู่ แต่มันก็เป็นความจริง สิ่งหนึ่งเกี่ยวกับฟิคเรื่องนี้ที่กวนใจผมก็คือ พวกเด็ก ๆ มักจะพูดจาเหมือนผู้ใหญ่บ่อยเกินไปหน่อย และบทสนทนาของพวกเขาเวลาที่ไม่ได้พูดถึงสิ่งที่สนใจ อัตลักษณ์ หรือนิสัยแปลก ๆ เฉพาะตัว ก็แทบจะสลับบทกันพูดได้เลยโดยไม่รู้สึกถึงความแตกต่าง
แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นกับตัวละครทั้งหมด คิบะกับฟุคุคือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดของการมีวิธีพูดที่แตกต่างกัน ทว่าบุคลิกของคิบะนั้นเล่นใหญ่โอเวอร์แอ็กติงมากจนทำให้วิธีพูดของเธอมีเอกลักษณ์สุด ๆ ส่วนฟุคุนี่ผมก็ยกคาแร็กเตอร์ทั้งหมดมาจาก Fire Emblem Three Houses แบบเป๊ะ ๆ เลย ซึ่งพูดตามตรงว่าตรงนี้ผมโกงเอาแหละ