เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันต่อมา โคตะรู้สึกดีขึ้นมาก ยาชั้นดี ซุปร้อน ๆ และการนอนพักบนเตียงอย่างเต็มที่ได้ผลอย่างที่ควร แม้โคตะจะยังไม่หายดีเสียทีเดียว แต่ก็รู้สึกแข็งแรงพอจะขยับตัวได้แล้ว
ถึงอย่างนั้น อิซึคุก็ยังให้เขานอนอยู่บนเตียงเป็นส่วนใหญ่ และน่าเสียดายที่ระหว่างนอนป่วย เขาแทบไม่มีอะไรทำเลย
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ตอนนี้เขามานั่งดูอิซึคุกับเอริฝึกใช้อัตลักษณ์ของเอริ
“จำวิดีโอแม่น้ำที่ฉันให้ดูได้ไหม” อิซึคุบอกเธอ “ลองนึกถึงลำธารที่ไหลเอื่อย ๆ”
โคตะมองเงียบ ๆ ด้วยความงุนงงว่าทำไมอิซึคุถึงยื่นแกนแอปเปิลให้เธอ
เอริกำแกนแอปเปิลแน่นแล้วสูดหายใจลึก
เขาของเธองอกยาวขึ้น พลังงานเริ่มไหลวนไปทั่วร่าง
เนื้อแอปเปิลส่วนที่ถูกกินไปเริ่มงอกกลับคืนมาอย่างช้า ๆ
“อา... อืม... อือ...” เอริพยายามสุดกำลังเพื่อควบคุมอัตลักษณ์ของตัวเอง ไม่ให้มันพลุ่งพล่านจนเกินควบคุม เธอนึกถึงแม่น้ำที่อิซึคุเปิดให้ดูในคอมพิวเตอร์ แล้วพยายามทำให้กระแสน้ำไหลช้าลง
โคตะมองด้วยความทึ่ง ขณะที่แอปเปิลค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพเดิมจนเกือบสมบูรณ์