เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 252 ส่งเจ้าไปโถงยมราช
คุณชายชุดแพรผู้นั้นมองดูท่าทางอ้อนวอนอย่างต่ำต้อยของเขา ก่อนจะยกเท้าขึ้นแล้วเหยียบลงบนศีรษะของสือโถวโดยตรง
“ลงโทษเจ้า? เจ้าคู่ควรหรือ? พวกขอทานที่เกิดมาต่ำต้อยกว่าผู้อื่นเช่นพวกเจ้า การได้รับโทษจากข้าถือเป็นบุญวาสนาของพวกเจ้าแล้ว”
“ปล่อยพี่สือโถวเดี๋ยวนี้ ปล่อยนะ”
เด็กคนอื่น ๆ เห็นดังนั้นก็ไม่สนใจความหวาดกลัว พุ่งเข้าไปร้องไห้พร้อมกับพยายามแกะขาของเขาออก แต่กลับถูกบ่าวชายกลุ่มหนึ่งถีบล้มลงกับพื้นอย่างไม่ปรานี
เด็กหนุ่มเห็นดังนั้นก็หัวเราะเสียงดังลั่น แววตาโหดเหี้ยมไร้ซึ่งความอบอุ่น
“ส่งเสียงหนวกหูเห็นแล้วรำคาญตา จับตัวไปให้หมด! พอดีท่านพ่อเพิ่งส่งสุนัขชางหลางมาให้หลายตัว สัตว์เดรัจฉานพวกนี้ชอบกินของสด ๆ นำพวกขอทานตัวน้อยพวกนี้กลับไป ถือว่าให้พวกมันได้ลิ้มรสเนื้อสด ๆ!”