เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 246
อั้นสอง เจ้าต้องอดทนไว้นะ เซียวจี๋จี๋มองดูเหล่าเด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นภายในกระโจม หัวใจของนางอ่อนยวบและพลอยยินดีไปด้วย
คนเหล่านี้คนโตที่สุดคืออั้นหนึ่งอายุเพียงยี่สิบหกปี ส่วนคนอื่น ๆ เพิ่งจะยี่สิบต้น ๆ คนที่เล็กที่สุดคืออั้นแปดอายุเพียงสิบแปดสิบเก้าปีเท่านั้น
เด็กหนุ่มกลุ่มนี้ดูเย็นชาและพูดน้อย ในยุคปัจจุบันพวกเขาควรจะเป็นเพียงวัยรุ่นที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัย แต่ที่นี่พวกเขากลับต้องใช้ชีวิตอยู่บนคมดาบทุกวี่ทุกวัน
ในตอนนั้นเอง อั้นสองลูบคางพลางยิ้มระรื่นเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าอิจฉา
“พระชายา ข้ามีเรื่องจะปรึกษาท่าน หากภายหน้าข้าได้รับบาดเจ็บจากภารกิจจนแขนขาขาด ท่านช่วยใช้มีดตัดทิ้งให้ข้าทีเถิด! ข้าก็อยากเปลี่ยนเป็นกายาวัชระมิแตกดับแบบนี้บ้าง!”
เซียวจี๋จี๋กลอกตาไปมาอย่างคล่องแคล่ว พลางมองเขาด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก