กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 ลองชิมดูสักนิดก็แล้วกัน
เหล่าหวังโถวปกป้องขาหมูไว้อย่างแน่นหนา ความเจ็บปวดใจทำให้ตับไตไส้พุงสั่นสะท้าน เขาไม่เกรงกลัวความผิดฐานล่วงเกินเบื้องสูงอีกต่อไป อ้าปากก็เริ่มบ่นพึมพำ:
“ท่านราชัน! ท่านคือบุคคลสำคัญผู้บัญชาการทหารออกรบ! เล่ห์เหลี่ยมในราชสำนักท่านล้วนชำนาญทุกประการ! แต่หน้าเตาไฟไม่ใช่ที่ที่ท่านควรแตะต้องเลยพ่ะย่ะค่ะ!
โอยตายแล้ว ขาหมูชั้นดีทั้งสามขาถูกเผาจนกลายเป็นถ่านหมดสิ้น ต่อให้ข้าอยากกู้คืนก็ทำไม่ได้ ท่านดูสิ ของพวกนี้ต่อให้โยนให้สุนัข สุนัขยังไม่คิดจะกินสักคำเลย”
พูดพลางกอดขาหมูแล้วชูหม้อที่ถูกเผาจนเป็นรูขึ้นมา เกรงว่าท่านราชันจะมองไม่ชัดจึงจงใจชูไปตรงหน้าเขา