ตอนที่ 0240

⬢⬢⬢

ตอนที่ 240 เจ้าไม่ควรมีชีวิตอยู่

ภายในกระโจมเงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบา

อาสื่อน่าหลานกำมือที่ผอมแห้งและเย็นเฉียบของนางไว้แน่น ขอบตาแดงก่ำ น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความสะอื้นที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้ เขาเอ่ยเรียกคำเรียกขานที่ถูกฝังกลบมานานหลายปีอีกครั้งอย่างแผ่วเบา

“ข้าคือจิ้งจอกหิมะน้อยของท่านอย่างไรเล่า”

ทันทีที่คำสามคำนี้หลุดออกจากปาก หัวใจของเขาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

นานเกินไปแล้ว

นานจนเขาเติบใหญ่เป็นผู้ใหญ่ นานจนเขาเกือบจะลืมไปแล้วว่าในวัยเด็ก มารดารักเขามากที่สุดและมักจะเรียกเขาอย่างอ่อนโยนว่าจิ้งจอกหิมะน้อย

จนกระทั่งหลายปีมานี้ เขาไม่เคยเอ่ยชื่อเล่นเฉพาะตัวนี้กับอวิ๋นเหมยตัวปลอมที่เสวยสุขอยู่อย่างสบายเลยแม้แต่ครั้งเดียว