เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 236 มาเพื่อจัดการพวกเจ้า
เซียวจี๋จี๋ยังคงอยู่ในอารมณ์โกรธเคือง ไม่มีเวลามาสนใจเถี่ยฉุย นางจึงสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“กลับไปนอนเสีย”
ทว่าเถี่ยฉุยกลับหัวเราะร่าอย่างซื่อๆ นางรีบก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังของรถจักรยานยนต์อย่างคล่องแคล่ว มือหนึ่งถือค้อน อีกมือหนึ่งกำขอบเบาะไว้แน่น เชิดหน้าขึ้นอย่างดื้อรั้น
“ข้าไม่กลับ!”
“ข้ารู้ว่าท่านโกรธ ท่านจะไปสู้กับคนอื่น ข้ามีแรงมากที่สุด ข้าจะคอยขวางไว้ให้! ใครคิดจะทำร้ายท่าน ต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”
นางไม่เข้าใจเล่ห์เหลี่ยมเหล่านั้น นางรู้เพียงเรื่องเดียว คือพระชายาดีต่อนางที่สุด พระชายาถูกรังแกและต้องการไปเอาคืน นางก็ต้องติดตามไปด้วย
เซียวจี๋จี๋ก้มมองเด็กสาวที่นั่งมั่นคงอยู่เบาะหลังด้วยสีหน้าพร้อมตาย ความโกรธแค้นที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจพลันอ่อนยวบลงส่วนหนึ่ง