กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 226 ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยเป็นค่อยไป
เซียวจี๋จี๋ฉุดข้อมือไป๋ฉู่หลินเดินตรงไปยังกระโจมของตน เมื่อเปิดม่านเข้าไปแล้วก็ใช้มืออีกข้างปิดม่านลง ดวงตาเป็นประกายวาววับ นางเอ่ยถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นเต็มที่
“รีบเล่ามาเร็วเข้า เจ้ากับอั้นสองเป็นอย่างไรกันแน่? ตีกันมาตลอดทางเลยหรือ? ใบหน้านั่นเจ้าเป็นคนซัดจริงหรือ?”
“อย่าได้เอ่ยถึงเขาเลย เอ่ยถึงเขาแล้วข้าก็โมโห”
ไป๋ฉู่หลินทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ ดื่มน้ำเย็นเข้าไปอึกใหญ่ เพิ่งจะอ้าปากเตรียมพูดเรื่องสำคัญ แต่หัวข้อสนทนากลับหักเหกลับไปที่อั้นสองอีกครั้ง
“เดิมทีข้าได้รับข่าวของไป๋ซินหลานก็คิดจะไปหาเจ้าที่จวนราชัน แต่พอไปถึงถึงได้รู้ว่าเจ้าหนีมาที่ด่านชายแดนโดยไม่ส่งเสียงบอกสักคำ