เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 222 ข้ายังดีอยู่!
เซียวจี๋จี๋ถือค้อนดาวตกเดินย่างกรายเข้าไป โซ่เหล็กหนาครูดไปกับพื้นดินจนเกิดเสียงดังแสบแก้วหู
นางย่อตัวลง ใช้ด้ามค้อนตบใบหน้าของทั่วป๋าเลี่ยเบา ๆ
“เจ้าจะทำร้ายเขาที่ไหนก็ช่าง แต่กลับกล้าทำร้ายเอวของเขา หากทำลายความสุขของข้าไป ต่อให้เจ้ามีสิบชีวิตก็ชดใช้ไม่พอ”
ไม่ไกลออกไป กู้ซิงฉือกุมบาดแผลที่เอวและหน้าท้องยืนอยู่ ตอนแรกที่ได้ยินคำว่า “คนของข้า” หัวใจของเขาก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่ง
ทว่าเมื่อประโยคหลังเข้าสู่โสตประสาท สีหน้าของเขาก็แข็งค้างทันที ลูกกระเดือกกลืนน้ำลายอย่างควบคุมไม่ได้ ในใจเผลอโต้แย้งโดยสัญชาตญาณ
ไม่ใช่! เอวของข้ายังดีอยู่!
“นังอสูร... เจ้า...”
ทั่วป๋าเลี่ยไอเป็นฟองเลือดจ้องมองนาง ดวงตาแทบถลนออกมา คำด่าทอครึ่งหลังยังไม่ทันหลุดจากปาก เบื้องหน้าก็มืดมิดลงฉับพลัน