ตอนที่ 0216

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 เซียนหญิง เซียนหญิง ก็คือเซียนหญิง

เถี่ยฉุยจ้องมองผ้าพันแผลบาง ๆ บนแขนของเขา พลางกะพริบตาปริบ ๆ นางยกมือปาดหยาดน้ำตาที่ค้างอยู่บนคางออกแล้วถามอย่างฉงน

“พี่ชาย ในจดหมายพี่บอกว่าบาดเจ็บสาหัสจนใกล้จะไม่รอดแล้วมิใช่หรือ? เหตุใดจึงมีเพียงผ้าพันแผลพันไว้ที่แขนเพียงผืนเดียวเล่า?”

หวังต้าซานแทบสำลักลมหายใจ เขาเอื้อมมือไปดีดหน้าผากนางหนึ่งที เสียงดังเปรี๊ยะอย่างชัดเจน

“นี่ไม่ใช่บาดแผลแล้วจะเป็นอะไร? ต้องให้ข้าพันตัวเป็นบ๊ะจ่างเหมือนคนผู้นั้นข้างในถึงจะเรียกว่าบาดเจ็บหรือ? ไป ไป ไป ออกไปคุยกันข้างนอก อย่ามาทำตัวน่าขายหน้าให้ข้าที่นี่เลย”

เขาคว้าคอเสื้อด้านหลังของเถี่ยฉุย แล้วกึ่งลากกึ่งจูงนางออกมาจากค่ายทหารผู้บาดเจ็บ

เมื่อยืนอยู่บนพื้นที่ว่างนอกกระโจม หวังต้าซานจึงปล่อยมือ เขาเดินวนรอบตัวเถี่ยฉุยหนึ่งรอบเต็ม ๆ คิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นปม