เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 ปากแข็งดุจเป็ดตาย
เสียงหอบหายใจหนักของทั่วป๋าเลี่ยภายในกระโจมคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสุรา เขาบีบท้ายทอยของอาสื่อน่าหลานไว้แน่น ก่อนจะกระชากสาบเสื้อของอีกฝ่ายออกอย่างหยาบคาย ถ้อยคำที่พ่นออกมานั้นหยาบโลนเกินบรรยาย
อาสื่อน่าหลานที่เดิมทีนิ่งเงียบอดกลั้นมาตลอดพลันเกร็งแผ่นหลังขึ้นทันที เขาเค้นเสียงแหบพร่าตวาดขัดจังหวะ:
“ท่านราชัน! สองกองทัพประมือกันย่อมใช้ความสามารถของตน การดูหมิ่นสตรีที่ไม่เคยพบหน้าเช่นนี้ เห็นทีจะต่ำช้าเกินไปแล้ว”
ทั่วป๋าเลี่ยชะงักการกระทำลงฉับพลัน
เขายืดตัวขึ้น ร่างกายกำยำดุจขุนเขาแทบจะปกคลุมร่างบนเตียงไว้ในเงามืดจนมิด นิ้วมือหยาบกร้านบีบคางของอาสื่อน่าหลานไว้แน่น บังคับให้เขาเงยหน้าขึ้น
นัยน์ตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความดุร้ายและความไร้เหตุผล ราวกับได้ยินเรื่องที่น่าขันที่สุดในใต้หล้า