ตอนที่ 0191

⬢⬢⬢

ตอนที่ 191 ความอัปยศของอาสื่อน่าหลาน

อาสื่อน่าหลานเพิ่งถูกเตะออกมาจากกระโจมหลวง พลันถูกลมพายุทรายที่แห้งผากสาดซัดเข้าเต็มหน้า เขาไม่ได้กลับไปยังกระโจมของตน แต่กลับเลี้ยวอ้อมไปทางกระโจมสักหลาดหลังเล็กที่อยู่ห่างไกลที่สุดของราชสำนัก

เมื่อเปิดม่านกระโจม กลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ที่ขมปร่าก็โชยปะทะใบหน้า อวิ๋นเหมยกำลังนั่งนวดข้อมืออยู่บนเบาะสักหลาด แขนเสื้อเลื่อนหลุดลงมาครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นรอยช้ำเขียวม่วงเป็นวงรอบข้อมือ ซึ่งดูขัดตาอย่างยิ่งบนผิวพรรณที่ค่อนข้างขาวซีดของนาง

นางเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ครั้นเห็นว่าเป็นเขา ปลายนิ้วก็หดกลับเข้าไปในแขนเสื้อโดยสัญชาตญาณ

“เขาทุบตีท่านอีกแล้วหรือ?”

อาสื่อน่าหลานลดเปลือกตาลง สายตากวาดผ่านรอยช้ำนั้น น้ำเสียงราบเรียบดุจผืนน้ำในบึงที่นิ่งสนิท ฟังไม่ออกว่าเขากำลังโกรธแค้นหรือรู้สึกเฉยเมย