กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 149 ท่านป๋อจงหย่งและนางเมิ่งผู้เคารพกันดั่ง “น้ำแข็ง”
ม่านราตรีโรยตัวลง กองไฟขนาดมหึมาถูกจุดขึ้นกลางลานล่าสัตว์
บนโครงเหล็กเสียบไว้ด้วยกวางย่างและแกะย่างทั้งตัว ไขมันหยดลงบนกองไฟจนเกิดเสียงดังฉ่า กลิ่นหอมผสมกับกลิ่นยางสนลอยไปไกลแสนไกล
คณะดนตรีบรรเลงเพลงล่าสัตว์ เหล่านางรำเต้นระบำรอบกองไฟ ขุนนางบุ๋นบู๊นั่งลงตามลำดับขั้น ความตึงเครียดในยามกลางวันมลายหายไปสิ้น นี่คือธรรมเนียมงานเลี้ยงฉลองและปูนบำเหน็จยามค่ำคืนของการล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วง
ยามนี้ภายในกระโจมของท่านป๋อจงหย่งกลับวุ่นวายโกลาหล
ท่านป๋อจงหย่งแบกสัตว์ล่าได้สองตัวกลับเข้าค่าย ทันทีที่เปิดม่านก็เห็นสตรีผู้หนึ่งที่มีใบหน้าบวมเป่งดั่งหัวหมูนั่งอยู่ในกระโจมพุ่งเข้าใส่ตน