ตอนที่ 0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 กักขังร่าง จองจำวิญญาณ

ยังไม่ทันครบครึ่งชั่วยาม ทหารองครักษ์ก็หิ้วปีกซ่างกวนรุ่นที่เดินเซไปเซมาเข้ามา

คนผู้นี้เพิ่งถูกลากออกมาจากหอเขียว กลิ่นสุราคละคลุ้งผสมกับกลิ่นแป้งร่ำฉุนกึก สาบเสื้อเปิดกว้าง มวยผมเอียงกะเท่เร่ เมามายจนขาอ่อนแรงยืนไม่อยู่ แม้แต่เปลือกตายังลืมขึ้นแทบไม่ไหว

เสี่ยวเต๋อจื่อส่งสายตาให้ ขันทีน้อยข้างกายจึงยกอ่างน้ำแข็งราดรดลงไปบนศีรษะของเขาอย่างจัง

เสียง “ซ่า” ดังขึ้นพร้อมความเย็นเยียบที่ซึมลึกถึงกระดูก ซ่างกวนรุ่นสะดุ้งเฮือก อาการสะอึกจากฤทธิ์สุราติดค้างอยู่ในลำคอ เขาปรือตาขึ้นมาอย่างมึนงง

เมื่อมองเห็นกู้เนี่ยนอันที่นั่งสง่าอยู่บนบัลลังก์ หลิ่วหรูเหยียนที่ยืนหน้าตาเย็นชาอยู่เบื้องล่าง และศพที่คลุมด้วยผ้าขาวบนพื้น ความเมามายของเขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง เขาทรุดเข่าลงกับพื้น “ตุ้บ” ทันที