ตอนที่ 0141

⬢⬢⬢

ตอนที่ 141 ขออภัย ข้าเผลอตบตายเสียแล้ว

เซียวจี๋จี๋กอดอกนั่งยอง ๆ อยู่ด้านข้าง มองดูสีหน้าของกู้เนี่ยนอันที่เปลี่ยนไปมา นางตบไหล่เขาด้วยความเห็นอกเห็นใจเต็มเปี่ยม

“ใช้ได้นี่เจ้าลูกหมาน้อย ผ่านไปไม่นานก็เปลี่ยนพ่อใหม่อีกแล้ว ตามความเร็วระดับนี้ อีกสองเดือนเจ้าคงรวบรวมพ่อมาได้เป็นปึกเพื่อรับรองญาติกระมัง”

กู้เนี่ยนอันกลับไม่ได้รู้สึกเศร้าโศกแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามดวงตาเขากลับเป็นประกาย มุมปากแทบจะฉีกไปถึงใบหู เขาเบาเสียงลงแล้วอวดนาง

“พี่สะใภ้หลวง ท่านจะไปรู้อะไร! เช่นนี้ก็หมายความว่าสายเลือดของข้าบริสุทธิ์ยิ่งนัก! ข้าเป็นลูกแท้ ๆ ของเสด็จพ่อ! ข้ากับเสด็จพี่เป็นพี่น้องท้องเดียวกันอย่างแท้จริง!”