ตอนที่ 0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 บอกแล้วว่าถอนหญ้าต้องถอนราก

เซียวจี๋จี๋นอนหลับยาวจนตะวันคล้อยบ่าย ท้องร้องโครกครากดังก้องจนนางต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย

นางบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มเลื่อนลงไปกองที่เอว นางอ้าปากตะโกนออกไปทางห้องนอก

“หิวจะตายอยู่แล้ว! หมัวมัวหลิว! มีของกินบ้างหรือไม่!”

สิ้นเสียง หมัวมัวหลิวก็ถือกล่องอาหารผลักประตูเข้ามา บนใบหน้าเผยความเอ็นดูและขบขันในคราเดียวกัน

“โธ่ พระชายาของบ่าว ในที่สุดก็ตื่นแล้ว โจ๊กซี่โครงหมูที่ตุ๋นไว้ตั้งแต่เช้า พร้อมซาลาเปาไส้เนื้อและเครื่องเคียงรสเลิศ อุ่นรออยู่บนเตาเพียงรอให้ท่านตื่นนี่แหละเจ้าค่ะ”

ดวงตาของเซียวจี๋จี๋เป็นประกาย นางเปิดผ้าห่มเตรียมจะลงจากเตียง ทันทีที่เท้าแตะพื้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากนอกเรือน เสียงของเฉิงจิ่นซีลอยนำเข้ามาเสียก่อน