เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 สตรีช่วยเหลือสตรี
คณะของราชันหานเพิ่งจะออกจากประตูใหญ่จวนตระกูลเฉิง หญิงรับใช้ตัวน้อยก็เขย่งเท้าแอบย่องเข้าไปในห้องพระ นำเรื่องที่เกิดขึ้นในโถงหน้ามาเล่าให้สตรีสกุลเวินฟังอย่างละเอียดทุกประการ
มือที่กำลังหมุนลูกประคำของสตรีสกุลเวินชะงักกึก แต่เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้กองที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง มุมปากของนางก็เบะออกโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกอึดอัดที่ค้างคาอยู่ในใจพลันผ่อนคลายลงไปเกินครึ่ง
นึกถึงความอัปยศที่ถูกตบจนฟันหลุดต่อหน้าธารกำนัลในวันนั้น แก้มของนางยังคงปวดหนึบอยู่ลึก ๆ ด้วยความที่เกรงกลัววิธีการของเซียวจี๋จี๋ นางจึงทำได้เพียงถ่มน้ำลายลงพื้นเบา ๆ
“ก็แค่แต่งงานกับพวกนักรบ ไม่นับว่าเป็นที่พักพิงที่ดีอันใด รีบแต่งออกไปเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องอยู่ขวางหูขวางตาในจวน แถมยังเรียกตัวซวยนั่นให้มาถึงหน้าประตูอีก”