ตอนที่ 0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 ไทเฮาบีบบังคับด้วยความตาย

“อ้อ”

อั้นสามเบะปากอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ เขาหยิบเสื้อคลุมบนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างเชื่องช้า ไม่ลืมที่จะยัดไส้กรอกครึ่งชิ้นที่เหลือเข้าในอกเสื้อ หมายใจจะเก็บไว้กินตอนกลางคืน

เซียวจี๋จี๋กุมขมับ นางเพียงอยากหาช่องว่างบนพื้นดินมุดหนีไปให้พ้น

จบกัน

ด้ายแดงยังไม่ทันได้ผูก กลับสร้างความประทับใจอันลึกซึ้งให้คุณหนูผู้นั้นด้วยภาพ “ชายชาตรีดูดไส้กรอก” เสียก่อน

นางกระแอมไอเบาๆ จูงมือเฉิงจิ่นซีที่ยังคงหัวเราะไม่หยุดแล้วหันหลังเดินจากไป

“เอ่อ... จิ่นซี ข้าพลันนึกขึ้นได้ว่ามีธุระบางอย่าง พวกเราไปกันก่อนเถิด ครั้งหน้าค่อยมาเดินใหม่”

“ได้... ได้...”