เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 ไม่ฟังไม่ฟัง เต่าท่องคัมภีร์
เซียวจี๋จี๋กลอกตา “รีบไปเถิด อย่ามัวแต่ยืนเหม่ออยู่ที่นี่ เดี๋ยวก็ถูกคนพบเข้าหรอก”
หูหลานจือเดินตามนางไปข้างหน้าอย่างคนไร้สติ ฝีเท้าไร้น้ำหนัก ทั้งร่างยังคงตกอยู่ในความตื่นตะลึงอย่างถึงที่สุด
ใช้มือเดียวหิ้วคนกระโดดข้ามกำแพงสูงสามเมตร นี่เป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถทำได้หรือ?
เซียวจี๋จี๋เดินเลี่ยงบ่าวรับใช้ที่กำลังลาดตระเวนอย่างชำนาญทาง มุ่งตรงไปยังเรือนขวางทิศตะวันตกที่จิ่นซีพักอยู่
เป็นดั่งคาด ที่หน้าประตูเรือนมีหญิงชราตัวอ้วนล่ำสองคนเฝ้าอยู่ พวกนางกำลังพิงกรอบประตูแทะเมล็ดแตงโมพูดคุยกัน
“เห็นหรือไม่? ถูกขังไว้จริง ๆ ด้วย”
เซียวจี๋จี๋ลดเสียงต่ำลง ลากหูหลานจือไปหลบอยู่หลังภูเขาจำลอง
“เจ้าคอยอยู่ที่นี่ ข้าจะไปจัดการให้หญิงชราสองคนนั้นสลบไปเอง”