กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 ชดเชยค่ำคืนเข้าหอใต้แสงเทียนที่น่าจดจำให้เจ้า
สุ้มเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้น
ขนตางอนหนาที่สั่นไหวอยู่หลายครา ในที่สุดก็ค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า
แววตาสีหมึกที่จางเบาและเงียบเหงามาเนิ่นนานค่อย ๆ ทลายความมืดมิดอันยาวนาน เผยออกมาอย่างช้า ๆ
กู้ซิงฉือฟื้นแล้ว
หลับใหลมานานหลายเดือน จมดิ่งอยู่ในพิษร้าย หลายครั้งที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย
วินาทีแรกที่เขาลืมตาขึ้น สายตาพร่ามัวและเลื่อนลอย แก้วหูอื้ออึง ร่างกายอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง ทั่วร่างรู้สึกชาหนึบจากการหลับใหลมานาน
ทว่าแม้สายตาจะพร่าเลือนไปหมด
สายตาแรกของเขา กลับมองไปยังเซียวจี๋จี๋ที่อยู่เบื้องหน้าได้อย่างแม่นยำไม่ผิดเพี้ยน