เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 75 โชคร้ายนัก ออกจากวังก็เจอผู้ลอบสังหาร
“หึ” เซียวจี๋จี๋แค่นเสียงหัวเราะเย็นชา
“เจ้าช่างเชื่อมั่นในตัวเสด็จแม่ของเจ้าเสียจริง! คิดไปก็ไม่แปลก ผู้ใดเล่าจะเชื่อว่ามารดาแท้ ๆ จะทำร้ายลูกในไส้ของตนเอง ที่นี่คือจวนราชัน ไม่ต้องให้เจ้ามาลำบากเยี่ยมเยียนหรอก รีบกลับไปเสีย!”
ขอบตาของกู้เนี่ยนอันแดงก่ำในทันที หยาดน้ำตารื้นคลอเบ้า แทบจะร้องไห้ออกมาตรงนั้น
เขาใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อหลบเลี่ยงองครักษ์ในวัง เปลี่ยนอาภรณ์ และมุดรูสุนัขอย่างทุลักทุเลกว่าจะแอบออกมาจากพระราชวังได้ ตลอดทางต้องหวาดผวา ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ทันได้พบหน้าพี่ชายแม้แต่น้อยก็กำลังจะถูกไล่กลับไปเสียแล้ว
ท่าทีวางมาดฮ่องเต้ที่ถือไว้เมื่อครู่ถูกโยนทิ้งไปถึงเก้านภาเสียแล้ว เขาไม่เรียกแทนตัวเองว่า “เรา” อีกต่อไป ได้แต่ดึงแขนเสื้อของเซียวจี๋จี๋ไว้แล้วอ้อนวอนเสียงเบา