กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
บทที่ 72 ข้ายังไม่ได้ลงมือเลยนะ นิ้วมือของเซียวหลิงเอ๋อร์ที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มกำแน่นขึ้นมาทันที
นางไม่จำเป็นต้องดม ไม่จำเป็นต้องถาม ก็รู้ได้อย่างชัดเจนว่าสิ่งนี้คืออะไร
นี่คือยาห้ามครรภ์สำหรับภรรยาเอกของจวนโหวโดยเฉพาะ
หลิ่วหรูเหยียนกำลังบอกนางว่า:
จวนโหวมีทายาทได้เพียงคนเดียว และต้องเป็นบุตรชายสายตรงในครรภ์ของนางเท่านั้น
เจ้าเซียวหลิงเอ๋อร์ บุตรีขุนนางต้องโทษ อนุภรรยาต่ำต้อย ไม่คู่ควรที่จะตั้งครรภ์บุตรของท่านโหว ไม่คู่ควรที่จะแย่งชิงความโปรดปรานหรือสถานะแม้เพียงครึ่งส่วนจากนาง
ความแค้นในใจของเซียวหลิงเอ๋อร์ระเบิดออก แทบจะแผดเผาสติสัมปชัญญะของนางจนมอดไหม้!
ช่างเป็นหลิ่วหรูเหยียนที่ดีจริง ๆ!
ช่างเป็นฮูหยินจวนโหวที่ใจกว้างเมตตา สง่างามและเพียบพร้อมจริง ๆ!