ตอนที่ 0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 67 เหตุใดผู้ที่บาดเจ็บจึงเป็นข้าเสมอ?

เซียวจี๋จี๋กินขาหมูตุ๋นเนื้อนุ่มรสชาติเข้าเนื้อและไก่ขอทานหนังกรอบหอมมันจนอิ่มแปล้ ร่างกายรู้สึกผ่อนคลายและสบายตัวยิ่งนัก

ยามว่างไม่มีอะไรทำ นางขยับความคิดเพียงแวบเดียว ก็หยิบจักรยานสีชมพูซึ่งเป็นรางวัลจากระบบออกมาจากมิติระบบโดยตรง

นางยกขาขึ้นคร่อม นำปลายเท้าแตะพื้นเบาๆ แล้วถีบออกไปเบาๆ ตัวรถก็แล่นออกไปอย่างมั่นคง

ล้อรถบดผ่านแผ่นหินสีน้ำเงินที่เรียบสนิท เสียงเบาหวิวและคล่องแคล่ว สายลมพัดผ่านปลายผมของนาง

อั้นสามที่กำลังเข้าเวรอยู่ในลานบ้านเหลือบเห็นเป็นคนแรก เขามองจนตะลึงงันในทันที ดวงตาเบิกกว้างและเอ่ยถามออกมาโดยสัญชาตญาณ

“พระชายา! สิ่งที่ท่าน... สิ่งที่ท่านขี่อยู่นี้คือวัตถุเทพอันใดกัน? ไม่ต้องใช้ม้าลาก ไม่ต้องใช้แรงคนหาม เหตุใดจึงแล่นไปได้เองเช่นนี้!”