ตอนที่ 0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 ไปตายเสียเถิดท่านพ่อ

เซียวจี๋จี๋ที่ทุบตีจนสบายใจคลายมือออก เซียวเหิงส่งเสียง “พลั่ก” ล้มลงกับพื้น ร่างกายกอดท้องขดง้วนเป็นก้อน เจ็บปวดจนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

เซียวจี๋จี๋ปัดฝุ่นบนมือของนาง ยกเท้าเหยียบลงบนหลังมือของเขา ค่อย ๆ ขยี้ช้า ๆ “บอกแต่แรกก็สิ้นเรื่อง ไฉนต้องรอให้โดนซ้อมเสียก่อนจึงจะยอมจำนน ช่างน่ารังเกียจนั๊ก!”

ความเจ็บปวดเสียดแทงหัวใจส่งมาจากหลังมือ เซียวเหิงเจ็บจนน้ำตาและน้ำมูกไหลออกมาพร้อมกัน แต่ปากกลับยังคงแข็งกระด้าง “เซียวจี๋จี๋! เจ้ากล้าตีข้า! ข้าคืออัครมหาเสนาบดีแห่งราชสำนัก! ข้าจะเข้าวังไปฟ้องเจ้า! ให้ไทเฮาลงทัณฑ์ความผิดของเจ้า!

ต่อให้เจ้ากับข้าจะเซ็นหนังสือตัดขาดพ่อลูกกันแล้ว ข้าก็ยังเป็นพ่อของเจ้า! เป็นพ่อของเจ้า”

“พ่อบิดามารดาเจ้าสระสลวยสิ เจ้าคู่ควรหรือ? จะฟ้องข้า?” เซียวจี๋จี๋แค่นหัวเราะเยาะคราหนึ่ง โน้มตัวไปกระชากเส้นผมของเขา บังคับยกใบหน้าของเขาขึ้นมา