ตอนที่ 0011

⬢⬢⬢

ตอนที่ 11 ทุบตีบิดาบังเกิดเกล้า

“หลังจากท่านแม่ของข้าตายไป เจ้าก็ยึดครองทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลไป๋ ปล่อยให้สตรีสกุลหลิ่วกลั่นแกล้งข้า แปดปีที่ผ่านมาเจ้าวางยาพิษเรื้อรังให้ข้าทุกวัน หวังให้ข้าตายไปอย่างเงียบเชียบในเรือนหลัง พอไทเฮามีพระราชโองการสมรส เจ้าก็มองข้าเป็นเพียงเบี้ยทิ้งขว้าง เป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง ส่งข้าไปตายที่จวนราชันหาน”

“เจ้าให้กำเนิดข้าแต่ไม่เคยเลี้ยงดู ทำร้ายท่านแม่ข้า หมายเอาชีวิตข้า ตั้งแต่ต้นจนจบ เจ้ามองข้าและท่านแม่เป็นเพียงบันไดให้เจ้าปีนป่ายขึ้นไปเท่านั้น”

เซียวจี๋จี๋จ้องมองเซียวเหิงที่ใบหน้าไร้สีเลือดและร่างกายสั่นเทา นางเอ่ยทีละคำด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบจนถึงกระดูก

“ไอ้คนเกาะเมียกิน ไอ้คนเนรคุณ ไอ้สัตว์เดรัจฉานที่ฆ่าภรรยาทิ้งลูกเช่นเจ้า ยังมีหน้ามาเป็นบิดาข้าอีกหรือ?”

“ยังมีหน้าให้ข้าคุกเข่าสำนึกผิดอีกหรือ?”

“ที่ข้ายังไม่ถลกหนังเจ้าเดี๋ยวนี้ ก็นับว่าข้าอารมณ์ดีมากแล้ว!”